Boterhammen in het Park.
Gisteren met Kristien wat rond geslenterd en iets gaan drinken in Mortsel.
Eenmaal thuis, meteen richting Deurne vertrokken om Seb nog wat lastig te vallen. Ik had maandag vanuit Brussel naar zijn zus gebeld of hij een dvd -die hij per sé wou hebben- al had gekocht maar ze zag hem niet op zijn kamer dus zag ik mijn kans schoon om toch nog een ietwat deftig verjaardagscadeau te kopen (verjaardag Sébastien: 10 augustus nvdr.). Ten huize van dit vijfkoppig gezin hebben ze sinds kort vier kweet-niet-hoe-adorabele/keischattige/télieve poesjes bij. Nooit gedacht dat katjes van slechts één maand oud en die zo wankel op hun pootjes staan zo’n ‘impact’ konden hebben op mij. Ik zie Seb hoogstwaarschijnlijk pas 17 september terug (Ik: Griekenland, hij: Barcelona), dus het is nù de moment om zijn katjes nog eens zo schattig te zien.
Dus, Seb, ik wil je poesjes terug zien! 
Vandaag met Kristien om half twaalf afgesproken met Pj in Brussel Centraal. Om twaalf uur begon het eerste optreden van Boterhammen in het Park; Het Zesde Metaal. Goede muziek maar ik versta geen woord van dat West-Vlaams gezang. Daarna was het de beurt aan de mannen van Stabroek: de Fixkes. We kregen, dankzij de Standaard, gratis boterhammen met een Stella erbij wat onze dag echt compleet maakte. Nadien zijn we nog ene gaan drinken in een gezellig caféke downtown Brussels. (Naam vergeten maar locatie herinnerd, dus daar ga ik nog vaak gaan)
Daarnet nog met Taïs en Geert iets gaan drinken in de Pastis in Mortsel en omdat Taïs morgen er om vijf uur(!!) uit moet, was ik van plan de voorlaatste bus te nemen. Ik zie die bus arriveren aan de halte en ik ben nog circa 300 meter verwijderd dus ik begon te hollen als een gek, een paar mensen maken duidelijk teken naar de chauffeur dat er iemand deze bus ab-so-luut moet hebben. De bus maakt zijn stop aan de halte, ik ben nog vijftig meter verwijderd en ..
.. de bus vertrekt weer.
F*ck! Een kerel komt nog naar mij om te zeggen dat hij het nog eens voor de zekerheid tegen de chauffeur heeft verteld maar het mocht niet baten. Oké, een bus moet zien dat ze elke halte op tijd is maar deze had twee minuten voorsprong! Ik was even verschrikkelijk pissed maar een mens kan toch niet lang grumpy blijven met alcohol in z’n bloed, dus ben ik naar het eerste het beste kruispunt gewandeld en daar heb ik van een vriendelijke man een lift tot in Kontich gekregen.
Ik was toch maar mooi thuis vòòr de bus die ik moest hebben nog maar Mortsel had verlaten.
Foto’s: zie foto-post.
Reageer