Nostalgie: De feëerieke dood van een duif.
Onderstaande post vond ik onlangs terug, het stond ook op mijn vorige blog (die nu is verwijderd):
Al wachtend op de trein kijk ik naar het passerende treinverkeer. Op het perron over me zie ik de trein richting Antwerpen aan een speedtempo aankomen. Op datzelfde spoor is een onwetende duif op zoek naar wat eetbaars.
Eén seconde later ontploft de duif – die zich aan een ontsnapping waagt – als een waterballon. Een wolk van veren ontstaat en laat een wit, donzig sprookjesachtig spoor achter op het perron.
Het moordende voertuig verdwijnt uit het zicht. Ik glimlach.
Gek!