De 12 irritantste Facebookers.
Netwerksites als Facebook zijn een handig hulpmiddel om in contact te blijven met vrienden en kennissen, maar ze hebben ook nadelen. Naast de vele toffe berichten en leuke foto’s die jouw vrienden posten, vind je op netwerksites ook veel posts van mensen die zich aanstellen, op al jouw berichten ‘grappige’ antwoorden achterlaten, gênante foto’s van jou posten of je dagelijks lastigvallen met vervelende quizzen. CNN zette de twaalf irritantste types op een rijtje.
Het ‘laat me je elk detail van mijn leven vertellen’-type
“Ik ben wakker”, “Ik heb boterhammen met choco gegeten als ontbijt, “Ik verveel mij op het werk”, “Ik zit vast in de file”… Veel mensen amuseren zich met het posten van de meest doordeweekse dingen. Echt niet al jouw vrienden willen weten dat je op de bus staat te wachten.
De stoefer
Iedereen post wel eens een link naar een zelfgeschreven blogbericht of artikel, maar je lijkt een onverbeterlijke narcist wanneer al je updates linken naar jouw blog, je gedicht, de prijs die je net gewonnen hebt of de ongewoon snedige recensie die je hebt neergepend over die ongelooflijk overschatte nieuwste ‘kutgroep uit Engeland’.
De vriendenverzamelaar
De gemiddelde gebruiker heeft 120 vrienden op Facebook. Heel sociale mensen hebben er misschien 300 of 400, maar wie heeft er 1.000? Tenzij je George Clooney bent of de loterij hebt gewonnen, stel je jezelf gewoon aan.
De omroeper
“Michael Jackson is dood!!!!!”, en dat heb je het eerst van mij gehoord! Van mij, of van iemand anders die het nieuwsbericht al heeft gelezen of gehoord.
De ‘te veel informatie’-posters
Sommige mensen geven echt te veel informatie over zichzelf prijs. Niet iedereen wil weten dat je zalf gaat kopen voor die vervelende aambeien, of dat je weer zo dronken was dat je met een lelijke onbekende hebt gevogeld in een steegje. Ook de werking van andere lichaamsfuncties hoeven echt niet altijd in je status.
De slechte speller
“Goeie morgent iedereen ben geslaagt zit nu op trein naar brussel en dan of to zaventem.” Hoewel de taalregels in de digitale wereld nogal soepel zijn, mag je ook niet overdrijven. Niemand vindt een spellingnazi tof, maar wie echt té slordig schrijft, komt gewoonweg over als een idioot.
De zielige Bambi
“Cindy voelt zich vandaag triest”, “Jef kan wel een beetje goed nieuws gebruiken”, “Het leven zuigt”… Zoals vissers hengelen naar hun vangst, zo gooien deze zieligaards hun lijnen uit op zoek naar medelijden. Hun aas bestaat uit vage verhalen van tegenslag, in de hoop antwoorden vol medeleven uit te lokken. Echt slecht nieuws is één ding, deze manipulatieve posts zijn simpelweg smeekbedes om aandacht.
De voyeur
Voyeurs passen zelden hun status aan, en reageren zelden op jouw posts, maar bekijken wel alles wat jij online zet. Wanneer je er dan toch eens mee praat, laten ze af en toe iets vallen waardoor je weet dat ze jouw posts nauwgezet maar in stilte volgen. Het is een beetje griezelig.
De zuurpruim
Zuurpruimen doen niets anders dan klagen. Net als trollen op blogs of nieuwsgroepen, grijpen ze elke mogelijkheid aan om hun sarcastische en cynische commentaar te delen met de wereld, genre “Carl is niet erg onder de indruk van al die idioten die niet beseffen hoe idioot ze zijn”.
De paparazzo
Sinds iedereen met een digitaal (gsm-)fototoestel rondloopt, kan je nooit meer ongestraft de idioot uithangen zonder dat er foto’s van worden gemaakt. Als je pech hebt, belanden die ook nog online. Paparazzi posten dergelijke foto’s op hun profiel, en taggen jou erop. Het maakt die kater van de uit de hand gelopen avond alleen maar erger.
De koning der vaagheid
“Je zal wel zien…”, “Wat als ik zeg dat ik me nooit zal overgeven?”, “Patrick is het beu”, “Dave dacht dat hij immuun was, maar is het niet.” Nee, je bent niet mysterieus. Wat je zegt, slaat gewoon nergens op.
De chronische uitnodiger
Deze gebruikers vallen je constant lastig met petities die je moet tekenen, quizzen waaraan je moet deelnemen, games die je moet spelen, groepen waar je lid van moet worden en evenementen waar je naartoe moet. Het is dan ook enorm leerrijk te weten wat voor groente, kaas of ‘Friends’-personage je bent, maar is het echt nodig die kennis te delen met al jouw vrienden?
Ik herken mezelf alvast als een voyeur, de stoefer en de koning der vaagheid. En neen, daarop ben ik niet trots. Het is hooguit zelfkennis.
