Totally like whatever.

Het gedicht Totally like whatever, you know? van Taylor Mali vormt helemaal mijn beeld van de taal van de Amerikaanse marginaliteit.

Meer info.

Granny O’Grimm.

Net zoals mijn vader vroeger voorlas uit zijn eeuwenoud Grimm-boek, zo spannend verteld dat ik met schijteveel schrik ging slapen. De beste nachtrust dat je jezelf kon wensen!

Meer info.

Play More Notebook.

Leuk zo’n prentenboek waar je je eens je frustraties op mag uiten!

Via http://www.fubiz.net/2009/07/02/play-more-notebook/

Les tentacules d’amour.

Parting is such sweet sorrow
That I shall say good night till it be morrow

Mopjes zijn leuk.

De opperrabijn van Jeruzalem is op bezoek bij de paus in Rome en moet bellen met God. De paus wijst hem de telefoon en zegt: geef zo even je adres dan sturen we een factuur. Een maand later komt de gepeperde rekening die de rabbijn na enig zuchten voldoet. Dan brengt de paus een tegenbezoek aan Jeruzalem. Ook hij moet bellen met God. Het is een lang gesprek en na afloop vraagt de paus of de rabbijn zijn gegevens niet moet hebben voor de factuur. De rabbijn weifelt maar haalt dan zijn schouders op: laat maar zitten joh, het is lokaal tarief hier.

Ah, die Joris Luyendijk toch.
Ik raad iedereen zijn boek “Het zijn net mensen” aan: zijn verhaal over vijf jaar correspondentschap over de Arabische Wereld voor Nederlandse media. Bijzonder kritisch over wat er wel en niet in Westerse media verschijnt over het Midden-Oosten met een vleugje humor.